In de tweede helft van de 20^ste eeuw begint Osvaldo (dan nog een tiener), een van de zonen van Pascual La Salvia (II) en achterkleinkind van de pionier, met het verzamelen van door zijn familie gefabriceerde antieke instrumenten die verschillende diensten bewezen hadden. Met deze instrumenten kon hij een diverse collectie van de verschillende in het verleden gefabriceerde modellen samenstellen. Het is deze collectie die later leidde tot het openen van het Museum dat we via deze website presenteren.

Het belangrijkste doel van dit Museum is het behouden van het draaiorgel als een cultureel erfgoed van Buenos Aires en heel Argentinië, gegrond op de volgende redenen:

• Historische getuigenis: Tegenwoordig hebben we moderne CD’s en DAT tot onze beschikking waarop de melodieën waar we van houden zijn opgenomen, die we kunnen reproduceren en afluisteren op verschillende geluidssterktes in onze huiskamer of in publieke gelegenheden. Gebruik makend van een andere techniek hadden we vroeger de langspeelplaat (LP) van vinyl en nog verder terug in de tijd de legendarisch 78 toeren platen van bakeliet. Bovendien beschikken we al verscheidene decennia over de radio.

• Een bijzonderheid van de fabricage in Latijns Amerika: De integrale fabricage en het vormgeven van eigen ontwerpen en modellen, is zonder twijfel gekenmerkt door de muzikanten en handwerkslieden van de werkplaats La Salvia.
  
  Deze bijzonderheid zorgde ervoor dat enkele toevallige bezoekers van het land, toen zij ontdekten dat deze instrumenten in de Republiek van Argentinië werden gefabriceerd, opdracht gaven tot het bouwen van speciale modellen met het verzoek er niet alleen traditionele melodieën, maar ook melodieën uit hun vaderland in op te nemen.
  
  
• Getuige en hoofdrolspeler van de muziek van die tijd op z'n best: Het draaiorgel verspreidt de moderne muziek van dat moment en was bovendien de drager van partituren die niet op een andere wijze waren geregistreerd.
  
  
• De link met Buenos Aires en de tango: Draaiorgels waren de oorspronkelijke verspreiders van de tango’s in de buitenwijken en het centrum van Buenos Aires. De thematiek van de tango had ‘m als onderwerp, van "Organito de la tarde" ("Draaiorgel van de middag") via "El último organito" ("Het laatste draaiorgel") tot Balada para un organito loco" ("Balade voor een gek draaiorgel").
  
  
• Onderwerp van schrijvers en dichters: Evaristo Carriego, Hoemro Mazi en Jorge Luis Borges (om slechts drie van de meest vooraanstaande te noemen) hadden het draaiorgel als onderwerp in enkele van hun meest bekende werken.